کد خبر:287106
پ
یادداشت:

تعبیر هدایت نقدینگی به سمت تولید یک تعبیر بی‌معنی است

اعتبار بانکی در زمان خلق نقدینگی، وارد فعالیت تولیدی می‌شود و چرخ‌های تولید را به گردش در می‌آورد، اما هر چقدر نقدینگی دست‌ به‌ دست شود، اثری بر فعالیت تولیدی بنگاه‌های که اعتبار گرفته بودند، ندارد.

اعتبار بانکی در زمان خلق نقدینگی، وارد فعالیت تولیدی می‌شود و چرخ‌های تولید را به گردش در می‌آورد، اما هر چقدر نقدینگی دست‌ به‌ دست شود، اثری بر فعالیت تولیدی بنگاه‌های که اعتبار گرفته بودند، ندارد.

 

*** تعبیر هدایت نقدینگی به سمت تولید

 

به گزارش صنایع، پویا ناظران، استاد دانشگاه و پژوهشگر حوزه علم اقتصاد، در یادداشت خود علاوه بر هدایت نقدینگی به سمت تولید به موضوع مهم سود طلایی سپرده‌های طلا پرداخته و آورده است:

ابتدا به دارایی‌ها و تعهدات یک شرکت فکر کنیم، هر شرکت متناسب با دارایی‌های خود از به کار گرفتن آنها درآمدزایی می‌کند.

همچنین هر شرکت تعهداتی دارد، برخی از این تعهدات از جنس بدهی و برخی از جنس سهام هستند، شرکت از محل عوایدش ابتدا بدهی‌های موجود رو پرداخت می‌کند و بعد از محل عواید مازاد، سود سهام پرداخت می‌کند.

بدهی و سهام، به این دلایل که ادعایی هستند بر عواید یک شرکت، مشابه هستند، ولی از این جهت که بدهی اولویت داره، متفاوت هستند. ریسک کمتر بدهی نسبت به سهام هم بخاطر همین تفاوته.

وقتی سهام شرکتی رو در بورس معامله می‌کنید، دارایی شرکت کم و زیاد نمی‌شود، بلکه صرفا سهام دست‌ به‌ دست می‌شود.

دارایی شرکت فقط در زمان انتشار اولیه سهام افزایش پیدا می‌کند.

وقتی شرکتی بدهی منتشر می‌کند هم همینطوره.

در زمان انتشار اولیه بدهی، دارایی شرکت افزایش پیدا می‌کند، اما بعد که بدهی دست‌ به‌ دست می‌شود، اثری بر وضعیت مالی شرکت ندارد.

نقدینگی، بدهی نظام بانکی است.

پول ما، بدهی نظام بانکی به ماست و به همین دلیل هم بابت آن سود دریافت می‌کنیم.

زمانی که نظام بانکی به گیرنده تسهیلات، مثلاً یک کارگاه تولیدی، اعتبار می‌دهد، این دو بدهی متقابل ایجاد می‌کنند؛ گیرنده تسهیلات به بانک بدهکار می‌شود و بانک گواهی بدهی آن را به گیرنده تسهیلات می‌دهد.

به این گواهی بدهی می‌گوییم پول؛ یعنی پول در زمان اعطای اعتبار بانکی خلق می‌شود، چون پول همان بدهی نظام بانکی است.

در پی گرفتن اعتبار، کارگاه تولیدی پول را خرج می‌کند و مواد اولیه خریداری می‌کند.

بعد از تولید محصول، کالای خود را به فروش می‌گذارد و پول را از بازار پس می‌گیرد.

اکنون می‌تواند با پس دادن پول به بانک، در واقع بدهی بانک را پرداخت کند تا بدهی خود را از بانک پس بگیرد، بدین وسیله، این حساب بدهی متقابل صاف می‌شود.

اعتبار بانکی در زمان خلق نقدینگی، وارد فعالیت تولیدی می‌شود و چرخ‌های تولید را به گردش در می‌آورد؛ اما بعد از این، هر چقدر این نقدینگی دست‌ به‌ دست شود، اثری بر فعالیت تولیدی بنگاهی که اعتبار گرفته بود نخواهد گذاشت.

از این جهت، رفتار پول عین رفتاری‌ است که بالاتر در سهام و بدهی شرکت‌ها دیدیم.

 

*** نقدینگی فقط در زمان خلق شدن می‌تواند وارد تولید شود

 

به گزارش صنایع، نویسنده در پایان، نوشت:

همونطور که معامله سهام در بازار ثانویه بورس به افزایش دارایی شرکت‌‌ها منجر نمی‌شود، دست‌ به‌ دست شدن نقدینگی هم اعتباری به فعالیت تولیدی نمی‌دهد.

از این حیث تعبیر هدایت نقدینگی به سمت تولید بی معنی است.

نقدینگی فقط در زمان خلق شدن می‌تواند وارد تولید شود، پس در واقع هدایت اعتبار به سمت تولید یک تعبیر معنی دارد، اما برای اینکه اعتبار به سمت تولید هدایت شود نه به سمت رانت، ساز و کارهای دقیقی لازم دارد.

یک راه، سپردن هدایت اعتبار به دست دولت است.

منتها دولت در این نیم قرن، ام‌الفساد اقتصاد کشور بوده است

چنین دولتی اعتبار رو جز به سوی رانت هدایت نمی‌کند؛ اما کشورهای دیگه نبز از هدایت اعتبار توسط دولت نفعی نبردن.

در دهه‌های اخیر، کشورهای توسعه یافته به نظامات دقیقی در بازارهای مالی و بانکی‌ آنان رسیدن که باعث می‌شود بانک‌ها و شرکت‌های سرمایه‌گذاری خصوصی، اعتبار را به سمت فعالیت‌های تولیدی مفید هدایت کنند.

بولتن نیوز 

 

 

انتهای پیام///

 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شش − پنج =

کلید مقابل را فعال کنید

همراه اول